Gitar amfileri iki temel teknolojiyle üretilir.
Lambalı amfilerde yükseltme işini vakum tüpleri yapar.
Transistörlü amfilerde aynı işi yarı iletken devreler üstlenir.
Aralarındaki en çok konuşulan fark bozulma karakteridir.
Lamba sınırına yaklaştığında dalga biçimini yumuşak keser; bu, kulakta sıcak ve doğal duyulan bir bozulma üretir.
Transistör sınırında keskin keser; sonuç daha sert ve daha az kademeli bir bozulmadır.
Bu nedenle transistörlü amfilerin çoğu bozulmayı ayrı bir devreyle üretir ve güç katını temiz tutar.
İkinci fark güç algısıdır. Otuz vatlık bir lambalı amfi, yüz vatlık bir transistörlü amfiyle aynı odada rahatlıkla duyulur.
Bunun nedeni, lambalı amfinin sınırdayken de kullanılabilir bir ses üretmesidir.
Üçüncü fark bakımdır. Lambalar tükenir, bias ayarı ister ve darbeye hassastır.
Transistörlü amfi bu bakımı istemez; taşınan ve çok kullanılan kurulumlarda bu bir avantajdır.
Dördüncü fark tepkidir. Lambalı amfi vuruş gücüne göre karakter değiştirir; hafif çalındığında açılır, sert çalındığında sıkışır.
Prova odasında seçim çoğu zaman tonla değil kullanımla yapılır: sabit kalan bir kabinde lamba, sık taşınan bir kurulumda transistör daha az sorun çıkarır.
Beşinci fark ağırlıktır.
Lambalı bir kafa, aynı güçteki transistörlü bir kafadan belirgin biçimde ağırdır; çıkış trafosu ve besleme katı bu farkın büyük bölümünü oluşturur.
Modelleme yapan amfiler üçüncü bir yol açar. Sayısal olarak üretilen karakterler, tek kutuda çok sayıda kurulum sunar.
Stüdyomuzda odalarda iki teknoloji birlikte bulunur; Marshall ve Mesa Boogie kafalar lambalı, Line 6 ve Randall kurulumları transistörlüdür.