Bir davul setinde en çok konuşulan parçalar deriler ve zillerdir.
Oysa kullanım ömrünü belirleyen çoğu zaman donanımdır.
Donanım arızaları dört başlıkta toplanır.
Birincisi diş aşınmasıdır. Yükseklik ayar borularındaki dişler, aşırı sıkma ile ezilir ve tutmaz hâle gelir.
Bu, çalarken yavaşça inen bir zil sehpası olarak fark edilir.
İkincisi gıcırtıdır. Mafsal noktalarındaki kuru metal teması, hem rahatsız edici bir ses hem hızlanan aşınma üretir.
Düzenli yağlama bu sorunu ortadan kaldırır.
Üçüncüsü boşluktur. Tom tutucularındaki oynama, vuruş sırasında tomun konum değiştirmesine yol açar.
Bu boşluk çoğu zaman gevşemiş bir vidadan kaynaklanır.
Dördüncüsü kaybolan parçalardır. Keçe, kovan, kelebek somun ve kanat vidaları en sık kaybolan parçalardır.
Bunların yedeği bulunmadığında set, olduğundan çok daha kötü çalınır.
Bakım düzeni basittir.
Aylık kontrolde bütün vidalar gözden geçirilir, mafsallar yağlanır ve eksik keçeler tamamlanır.
Germe vidaları da bu kapsamdadır; kuru bir germe vidası akort ayarını zorlaştırır ve deriye eşit olmayan yük bindirir.
Ortak kullanılan bir sette bu kontrol daha sık yapılır; her seans farklı bir kullanıcı donanımı yeniden ayarlar.
Beşinci başlık taşımadır.
Donanım çantasına gelişigüzel atılan sehpalar birbirinin dişlerini ezer; ayrılmış bölmeler ya da sarma bir örtü bu aşınmayı büyük ölçüde önler.
Altıncı başlık kayıt tutmaktır. Değişen parçaların ve tarihlerin yazılması, tekrarlayan arızaların kaynağını görünür kılar.
Stüdyomuzda davul donanımı düzenli aralıklarla kontrol edilir ve yedek keçe, kovan ve vida bulundurulur.