Bas telinde kalınlık, çalış hissini ve tonu birlikte belirler.
Yaygın takımlar 45-105 ve 40-100 aralığındadır.
Daha kalın takımlar, örneğin 50-110, daha yüksek gerginlik taşır.
Yüksek gerginliğin iki sonucu vardır.
Birincisi ton yoğunluğudur; nota daha sıkı ve daha odaklı duyulur.
İkincisi çalış zorluğudur; sol el daha çok kuvvet ister ve hızlı geçişler yorucu olur.
Düşük gerginlik tersini yapar. Çalış rahatlar, alt uç bir miktar gevşer ve pena vuruşunda tel klavyeye daha çok çarpar.
Akort da bu dengeye girer. D ya da C akortuna inen bir bas, standart takımla gevşer ve nota belirsizleşir.
Bu durumda bir ya da iki kademe kalın takım kullanılır.
Üçüncü değişken ölçek boyudur. Uzun ölçekli bir baste aynı tel, kısa ölçekliye göre daha gergin durur.
Dördüncü değişken üst eşiktir. Kalın takıma geçildiğinde çentikler dar kalabilir; tel oturmadığında akort kayar ve tıkırtı duyulur.
Bu nedenle kalınlık değişimi çoğu zaman küçük bir ayar işi gerektirir.
Beş telli baslarda alt B teli ayrı bir konudur; 130 ve üzeri kalınlıklar, köprüden geçirilen tel açısıyla birlikte değerlendirilir.
Tel yaşı da gerginlik hissini değiştirir.
Eskimiş bir bas teli sarımlarında kir biriktirir; kalınlık aynı kalsa da tepki ağırlaşır ve üst uç kapanır.
Köprü eyer ayarı da kalınlığa bağlıdır. Kalın takıma geçildiğinde entonasyon yeniden kurulur, yoksa üst perdelerde ses sapar.
Stüdyomuzda prova baslarında orta gerginlikte takımlar kullanılır ve akort değişikliği isteyen gruplara uygun takım önerilir.